Uwagi o rozmowach o sztuce choreograficznej

Uwagi o rozmowach o sztuce choreograficznej

Lipiec 1, 2012
/ / /
Comments Closed

Mam marzenie,

abyśmy w rozmowach o sztuce choreograficznej nie tworzyli opozycji między ruchem a bezruchem. Jedno bez drugiego nie istnieje, więc rozdzielenie obu tych elementów i ustawienie w opozycji do siebie jest dużym uproszczeniem.

Mam marzenie,

abyśmy nie rozmawiali o narzędziach wykorzystywanych w sztuce choreograficznej w kategoriach opozycji  stare/nowe. Narzędzia istnieją odkąd istnieje sztuka choreograficzna. Być może w kategoriach nowatorskości można spojrzeć na całą wypowiedź artystyczną – na spektakl, ale i to wydaje się wątpliwe.

Mam marzenie,

abyśmy nie rozmawiali o sztuce choreograficznej w kategoriach opozycji taniec/nie-taniec. W dzisiejszych czasach to są pojęcia bardzo względne.

Wszystko to jest moim marzeniem,

ponieważ rozmawiając w kategoriach powyższych opozycji nie rozmawiamy tak naprawdę o spektaklach, tylko o naszych indywidualnych przekonaniach. A przecież spektakle, które są obiektem naszych dyskusji, same w sobie proponują coś, poruszają pewną problematykę, zadają pytania, dają swoje indywidualne odpowiedzi. I o tym chciałabym, żebyśmy rozmawiali.

Comments are closed.